1, Αριθμός υδροξυλίου: 1 γραμμάριο πολυμερούς πολυόλης περιείχε ποσότητα υδροξυλίου (-OH) ισοδύναμη με τον αριθμό των χιλιοστογράμμων KOH, τη μονάδα mgKOH/g.
2, Ισοδύναμο: το μέσο μοριακό βάρος μιας λειτουργικής ομάδας.
3, Περιεκτικότητα σε ισοκυανικό: η περιεκτικότητα σε ισοκυανικό στο μόριο
4, Δείκτης ισοκυανικού: υποδεικνύει τον βαθμό περίσσειας ισοκυανικού στον τύπο πολυουρεθάνης, που συνήθως αντιπροσωπεύεται από το γράμμα R.
5. Επεκτατικό αλυσίδας: Αναφέρεται σε αλκοόλες και αμίνες χαμηλού μοριακού βάρους που μπορούν να επεκτείνουν, να επεκτείνουν ή να σχηματίσουν χωρικές διασυνδέσεις δικτύου μοριακών αλυσίδων.
6. Σκληρό τμήμα: Το τμήμα της αλυσίδας που σχηματίζεται από την αντίδραση ισοκυανικού, επεκτατικού αλυσίδας και διασυνδετικού στην κύρια αλυσίδα μορίων πολυουρεθάνης, και αυτές οι ομάδες έχουν μεγαλύτερη ενέργεια συνοχής, μεγαλύτερο όγκο χώρου και μεγαλύτερη ακαμψία.
7, Μαλακό τμήμα: πολυόλη πολυμερούς κύριας αλυσίδας άνθρακα άνθρακα, η ευελιξία είναι καλή, στην κύρια αλυσίδα πολυουρεθάνης για το εύκαμπτο τμήμα αλυσίδας.
8, Μέθοδος ενός βήματος: αναφέρεται στην ολιγομερή πολυόλη, διισοκυανικό, επεκτατικό αλυσίδας και καταλύτη που αναμιγνύονται ταυτόχρονα μετά από άμεση έγχυση στο καλούπι, σε μια συγκεκριμένη θερμοκρασία που σκληραίνει τη μέθοδο χύτευσης.
9, Μέθοδος προπολυμερούς: Πρώτη αντίδραση προπολυμερισμού ολιγομερούς πολυόλης και διισοκυανικού, για την παραγωγή τελικού προπολυμερούς πολυουρεθάνης με βάση το NCO, έκχυση και στη συνέχεια αντίδραση προπολυμερούς με επεκτατικό αλυσίδας, παρασκευή μεθόδου ελαστομερούς πολυουρεθάνης, που ονομάζεται μέθοδος προπολυμερούς.
10, Μέθοδος ημι-προπολυμερούς: η διαφορά μεταξύ της μεθόδου ημι-προπολυμερούς και της μεθόδου προπολυμερούς είναι ότι μέρος της πολυεστερικής πολυόλης ή πολυαιθερικής πολυόλης προστίθεται στο προπολυμερές με τη μορφή μείγματος με παράγοντα επέκτασης αλυσίδας, καταλύτη κ.λπ.
11, Χύτευση με έγχυση αντίδρασης: Γνωστή και ως Χύτευση με έγχυση αντίδρασης RIM (Reaction Injection Molding), μετριέται από ολιγομερή με χαμηλό μοριακό βάρος σε υγρή μορφή, που αναμειγνύονται αμέσως και εγχέονται στο καλούπι ταυτόχρονα, και η ταχεία αντίδραση στην κοιλότητα του καλουπιού, το μοριακό βάρος του υλικού αυξάνεται ραγδαία. Μια διαδικασία για την παραγωγή εντελώς νέων πολυμερών με νέες χαρακτηριστικές δομές ομάδων σε εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες.
12, Δείκτης αφρισμού: δηλαδή, ο αριθμός των μερών νερού που χρησιμοποιούνται σε 100 μέρη πολυαιθέρα ορίζεται ως δείκτης αφρισμού (IF).
13, Αντίδραση αφρισμού: αναφέρεται γενικά στην αντίδραση νερού και ισοκυανικού για την παραγωγή υποκατεστημένης ουρίας και την απελευθέρωση CO2.
14, Αντίδραση πηκτής: αναφέρεται γενικά στην αντίδραση σχηματισμού καρβαμικού.
15, Χρόνος πήξης: υπό ορισμένες συνθήκες, το υγρό υλικό για να σχηματίσει πήκτωμα απαιτεί χρόνο.
16, Χρόνος γαλακτώδους οξείδωσης: στο τέλος της ζώνης Ι, εμφανίζεται γαλακτώδες φαινόμενο στο μείγμα πολυουρεθάνης υγρής φάσης. Αυτός ο χρόνος ονομάζεται χρόνος κρέμας κατά την παραγωγή αφρού πολυουρεθάνης.
17, Συντελεστής διαστολής αλυσίδας: αναφέρεται στην αναλογία της ποσότητας των αμινομάδων και υδροξυλικών ομάδων (μονάδα: mo1) στα συστατικά του επεκτατικού αλυσίδας (συμπεριλαμβανομένου του μικτού επεκτατικού αλυσίδας) προς την ποσότητα του NCO στο προπολυμερές, δηλαδή, την αναλογία γραμμομοριακού αριθμού (ισοδύναμου αριθμού) της ενεργής ομάδας υδρογόνου προς το NCO.
18, Πολυαιθέρας χαμηλής ακορεστότητας: κυρίως για την ανάπτυξη PTMG, τιμή PPG, η ακορεστότητα μειώνεται στα 0,05mol/kg, κοντά στην απόδοση της PTMG, χρησιμοποιώντας καταλύτη DMC, την κύρια ποικιλία προϊόντων της σειράς Bayer Acclaim.
19, Διαλύτης βαθμού εστέρα αμμωνίας: Η παραγωγή διαλύτη πολυουρεθάνης πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη δύναμη διάλυσης και τον ρυθμό εξάτμισης. Ωστόσο, η παραγωγή πολυουρεθάνης που χρησιμοποιείται στον διαλύτη πρέπει να επικεντρώνεται στη λήψη υπόψη του βαρέος NC0 στην πολυουρεθάνη. Δεν μπορούν να επιλεγούν διαλύτες όπως αλκοόλες και αιθερικές αλκοόλες που αντιδρούν με ομάδες NCO. Ο διαλύτης δεν μπορεί να περιέχει ακαθαρσίες όπως νερό και αλκοόλη και δεν μπορεί να περιέχει αλκαλικές ουσίες, οι οποίες θα προκαλέσουν φθορά στην πολυουρεθάνη.
Ο εστερικός διαλύτης δεν επιτρέπεται να περιέχει νερό και δεν πρέπει να περιέχει ελεύθερα οξέα και αλκοόλες, τα οποία θα αντιδράσουν με ομάδες NCO. Ο εστερικός διαλύτης που χρησιμοποιείται στην πολυουρεθάνη πρέπει να είναι "διαλύτης βαθμού εστέρα αμμωνίας" υψηλής καθαρότητας. Δηλαδή, ο διαλύτης αντιδρά με την περίσσεια ισοκυανικού και στη συνέχεια η ποσότητα του μη αντιδράσαντος ισοκυανικού προσδιορίζεται με διβουτυλαμίνη για να ελεγχθεί εάν είναι κατάλληλος για χρήση. Η αρχή είναι ότι η κατανάλωση ισοκυανικού δεν εφαρμόζεται, επειδή δείχνει ότι το νερό στον εστέρα, την αλκοόλη, το οξύ τρία θα καταναλώσει τη συνολική τιμή του ισοκυανικού. Εάν εκφραστεί ο αριθμός των γραμμαρίων διαλύτη που απαιτείται για την κατανάλωση της ομάδας leqNCO, η τιμή είναι καλή σταθερότητα.
Ισοδύναμο ισοκυανικού μικρότερο από 2500 δεν χρησιμοποιείται ως διαλύτης πολυουρεθάνης.
Η πολικότητα του διαλύτη έχει μεγάλη επίδραση στην αντίδραση σχηματισμού ρητίνης. Όσο μεγαλύτερη είναι η πολικότητα, τόσο πιο αργή είναι η αντίδραση, όπως η διαφορά μεταξύ τολουολίου και μεθυλαιθυλοκετόνης 24 φορές, αυτή η πολικότητα του μορίου του διαλύτη είναι μεγάλη, μπορεί να σχηματίσει δεσμό υδρογόνου με την υδροξυλομάδα αλκοόλης και να κάνει την αντίδραση αργή.
Ο πολυχλωριωμένος εστέρας διαλύτης είναι καλύτερο να επιλέξει αρωματικό διαλύτη, η ταχύτητα αντίδρασής του είναι μεγαλύτερη από αυτή των εστέρων, κετονών, όπως το ξυλόλιο. Η χρήση διαλυτών εστέρων και κετονών μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια ζωής της διπλής διακλάδωσης πολυουρεθάνης κατά την κατασκευή. Στην παραγωγή επιστρώσεων, η επιλογή του "διαλύτη αμμωνιακής ποιότητας" που αναφέρθηκε προηγουμένως είναι ευεργετική για τους αποθηκευμένους σταθεροποιητές.
Οι εστερικοί διαλύτες έχουν ισχυρή διαλυτότητα, μέτριο ρυθμό πτητικότητας, χαμηλή τοξικότητα και χρησιμοποιούνται περισσότερο, η κυκλοεξανόνη χρησιμοποιείται επίσης περισσότερο, οι υδρογονανθρακικοί διαλύτες έχουν χαμηλή ικανότητα διάλυσης σε στερεά, χρησιμοποιούνται λιγότερο μόνοι τους και χρησιμοποιούνται περισσότερο με άλλους διαλύτες.
20, Φυσικό διογκωτικό μέσο: Το φυσικό διογκωτικό μέσο είναι οι πόροι αφρού που σχηματίζονται μέσω της αλλαγής της φυσικής μορφής μιας ουσίας, δηλαδή, μέσω της διαστολής συμπιεσμένου αερίου, της εξάτμισης υγρού ή της διάλυσης στερεού.
21, Χημικά διογκωτικά μέσα: τα χημικά διογκωτικά μέσα είναι αυτά που μπορούν να απελευθερώσουν αέρια όπως διοξείδιο του άνθρακα και άζωτο μετά από θέρμανση και αποσύνθεση και να σχηματίσουν λεπτούς πόρους στη σύνθεση του πολυμερούς της ένωσης.
22, Φυσική διασύνδεση: υπάρχουν ορισμένες σκληρές αλυσίδες στην μαλακή αλυσίδα του πολυμερούς και η σκληρή αλυσίδα έχει τις ίδιες φυσικές ιδιότητες με το βουλκανισμένο καουτσούκ μετά από χημική διασύνδεση σε θερμοκρασία κάτω από το σημείο μαλάκυνσης ή τήξης.
23, Χημική διασύνδεση: αναφέρεται στη διαδικασία σύνδεσης μεγάλων μοριακών αλυσίδων μέσω χημικών δεσμών υπό την επίδραση φωτός, θερμότητας, ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας, μηχανικής δύναμης, υπερήχων και παραγόντων διασύνδεσης για τον σχηματισμό ενός πολυμερούς δικτύου ή δομής σχήματος.
24, Δείκτης αφρισμού: ο αριθμός των μερών νερού που ισοδυναμεί με 100 μέρη πολυαιθέρα ορίζεται ως δείκτης αφρισμού (IF).
25. Ποιοι τύποι ισοκυανικών αλάτων χρησιμοποιούνται συνήθως όσον αφορά τη δομή τους;
Α: Αλειφατικό: HDI, αλεικυκλικό: IPDI,HTDI,HMDI, Αρωματικό: TDI,MDI,PAPI,PPDI,NDI.
26. Ποια είδη ισοκυανικών χρησιμοποιούνται συνήθως; Γράψτε τον δομικό τύπο
A: Διισοκυανικό τολουόλιο (TDI), διφαινυλομεθάνιο-4,4'-διισοκυανικό (MDI), πολυφαινυλομεθάνιο πολυισοκυανικό (PAPI), υγροποιημένο MDI, εξαμεθυλενο-διισοκυανικό (HDI).
27. Τι σημαίνει TDI-100 και TDI-80;
Α: Το TDI-100 αποτελείται από διισοκυανικό τολουόλιο με δομή 2,4. Το TDI-80 αναφέρεται σε ένα μείγμα που αποτελείται από 80% διισοκυανικό τολουόλιο με δομή 2,4 και 20% με δομή 2,6.
28. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του TDI και του MDI στη σύνθεση πολυουρεθανικών υλικών;
Α: Αντιδραστικότητα για 2,4-TDI και 2,6-TDI. Η αντιδραστικότητα του 2,4-TDI είναι αρκετές φορές υψηλότερη από αυτή του 2,6-TDI, επειδή το NCO στη θέση 4 στο 2,4-TDI απέχει πολύ από το NCO στη θέση 2 και την μεθυλομάδα, και δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου στερεοχημική αντίσταση, ενώ το NCO του 2,6-TDI επηρεάζεται από τη στερεοχημική επίδραση της ορθομεθυλομάδας.
Οι δύο ομάδες NCO του MDI βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους και δεν υπάρχουν υποκαταστάτες τριγύρω, επομένως η δραστικότητα των δύο NCO είναι σχετικά μεγάλη. Ακόμα κι αν ένα NCO συμμετέχει στην αντίδραση, η δραστικότητα του υπόλοιπου NCO μειώνεται και η δραστικότητα παραμένει γενικά σχετικά μεγάλη. Επομένως, η αντιδραστικότητα του προπολυμερούς πολυουρεθάνης MDI είναι μεγαλύτερη από αυτή του προπολυμερούς TDI.
29.HDI, IPDI, MDI, TDI, NDI ποια από τις δύο μεθόδους αντοχής στο κιτρίνισμα είναι καλύτερη;
A: HDI (ανήκει στο αμετάβλητο κίτρινο αλειφατικό διισοκυανικό), IPDI (κατασκευασμένο από ρητίνη πολυουρεθάνης με καλή οπτική σταθερότητα και χημική αντοχή, που χρησιμοποιείται γενικά για την κατασκευή ρητίνης πολυουρεθάνης υψηλής ποιότητας που δεν αποχρωματίζεται).
30. Σκοπός της τροποποίησης MDI και συνήθεις μέθοδοι τροποποίησης
Α: Υγροποιημένο MDI: Τροποποιημένος σκοπός: Το υγροποιημένο καθαρό MDI είναι ένα υγροποιημένο τροποποιημένο MDI, το οποίο ξεπερνά ορισμένα ελαττώματα του καθαρού MDI (στερεό σε θερμοκρασία δωματίου, τήξη κατά τη χρήση, πολλαπλή θέρμανση που επηρεάζει την απόδοση) και παρέχει επίσης τη βάση για ένα ευρύ φάσμα τροποποιήσεων για τη βελτίωση και βελτίωση της απόδοσης των υλικών πολυουρεθάνης με βάση το MDI.
Μέθοδοι:
① υγροποιημένο MDI τροποποιημένο με ουρεθάνη.
② υγροποιημένο MDI τροποποιημένο με καρβοδιιμίδιο και ουρετονιμίνη.
31. Ποιοι τύποι πολυμερών πολυολών χρησιμοποιούνται συνήθως;
Α: Πολυεστερική πολυόλη, πολυαιθερική πολυόλη
32. Πόσες βιομηχανικές μέθοδοι παραγωγής υπάρχουν για πολυεστερικές πολυόλες;
Α: Μέθοδος τήξης κενού Β, μέθοδος τήξης αερίου φορέα Γ, μέθοδος αζεοτροπικής απόσταξης
33. Ποιες είναι οι ειδικές δομές στη μοριακή ραχοκοκαλιά των πολυεστερικών και πολυαιθερικών πολυολών;
Α: Πολυεστερική πολυόλη: Μια μακρομοριακή ένωση αλκοόλης που περιέχει μια εστερική ομάδα στη μοριακή ραχοκοκαλιά και μια υδροξυλομάδα (-OH) στην τελική ομάδα. Πολυαιθερικές πολυόλες: Πολυμερή ή ολιγομερή που περιέχουν αιθερικούς δεσμούς (-O-) και τελικές ζώνες (-Oh) ή αμινομάδες (-NH2) στη βασική δομή του μορίου.
34. Ποιοι είναι οι τύποι πολυαιθερικών πολυολών ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους;
Α: Πολυαιθερικές πολυόλες υψηλής δραστικότητας, εμβολιασμένες πολυαιθερικές πολυόλες, πολυαιθερικές πολυόλες επιβραδυντικές φλόγας, ετεροκυκλικές τροποποιημένες πολυαιθερικές πολυόλες, πολυτετραϋδροφουρανικές πολυόλες.
35. Πόσα είδη συνηθισμένων πολυαιθέρων υπάρχουν ανάλογα με τον αρχικό παράγοντα;
Α: Πολυοξείδιο προπυλενογλυκόλης, πολυοξείδιο προπυλενοτριόλης, πολυαιθερική πολυόλη σκληρής φυσαλίδας, πολυαιθερική πολυόλη χαμηλού βαθμού ακορεστότητας.
36. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ πολυαιθέρων με τερματικά υδροξυλίου και πολυαιθέρων με τερματικά αμίνης;
Οι αμινοτελικοί πολυαιθέρες είναι αλλυλαιθέρες πολυοξειδίου στους οποίους το υδροξυλικό άκρο αντικαθίσταται από μια αμινομάδα.
37. Ποια είδη καταλυτών πολυουρεθάνης χρησιμοποιούνται συνήθως; Ποιες συνήθως χρησιμοποιούμενες ποικιλίες περιλαμβάνονται;
Α: Καταλύτες τριτοταγούς αμίνης, οι οποίες χρησιμοποιούνται συνήθως ως εξής: τριαιθυλενοδιαμίνη, διμεθυλαιθανολαμίνη, n-μεθυλομορφολίνη, Ν, n-διμεθυλοκυκλοεξαμίνη
Οι μεταλλικές αλκυλοενώσεις, οι οποίες χρησιμοποιούνται συνήθως ως οργανοκασσιτερικοί καταλύτες, μπορούν να χωριστούν σε οκτοϊκό κασσίτερο, ελαϊκό κασσίτερο και διλαυρικό διβουτυλοκασσίτερο.
38. Ποιοι είναι οι συνήθως χρησιμοποιούμενοι επεκτατές αλυσίδας ή διασταυρωτές πολυουρεθάνης;
Α: Πολυόλες (1,4-βουτανοδιόλη), αλικυκλικές αλκοόλες, αρωματικές αλκοόλες, διαμίνες, αλκοολαμίνες (αιθανολαμίνη, διαιθανολαμίνη)
39. Μηχανισμός αντίδρασης ισοκυανικών
Α: Η αντίδραση ισοκυανικών με ενεργές ενώσεις υδρογόνου προκαλείται από το πυρηνόφιλο κέντρο του μορίου της ενεργής ένωσης υδρογόνου που επιτίθεται στο άτομο άνθρακα με βάση το NCO. Ο μηχανισμός της αντίδρασης έχει ως εξής:
40. Πώς επηρεάζει η δομή του ισοκυανικού την αντιδραστικότητα των ομάδων NCO;
Α: Η ηλεκτραρνητικότητα της ομάδας AR: εάν η ομάδα R είναι μια ομάδα απορρόφησης ηλεκτρονίων, η πυκνότητα του ηλεκτρονιακού νέφους του ατόμου C στην ομάδα -NCO είναι χαμηλότερη και είναι πιο ευάλωτη στην επίθεση των πυρηνόφιλων, δηλαδή, είναι ευκολότερο να διεξαχθούν πυρηνόφιλες αντιδράσεις με αλκοόλες, αμίνες και άλλες ενώσεις. Εάν το R είναι μια ομάδα δότης ηλεκτρονίων και μεταφέρεται μέσω του ηλεκτρονικού νέφους, η πυκνότητα του ηλεκτρονικού νέφους του ατόμου C στην ομάδα -NCO θα αυξηθεί, καθιστώντας το λιγότερο ευάλωτο στην επίθεση των πυρηνόφιλων και η ικανότητά του να αντιδρά με ενεργές ενώσεις υδρογόνου θα μειωθεί. Β. Επαγωγικό φαινόμενο: Επειδή το αρωματικό διισοκυανικό περιέχει δύο ομάδες NCO, όταν το πρώτο γονίδιο -NCO συμμετέχει στην αντίδραση, λόγω της συζευγμένης δράσης του αρωματικού δακτυλίου, η ομάδα -NCO που δεν συμμετέχει στην αντίδραση θα παίξει τον ρόλο της ομάδας απορρόφησης ηλεκτρονίων, έτσι ώστε η αντιδραστική δραστικότητα της πρώτης ομάδας NCO να ενισχύεται, η οποία είναι το επαγωγικό φαινόμενο. Γ. Στεροχημική επίδραση: Σε αρωματικά μόρια διισοκυανικού, εάν δύο ομάδες -NCO βρίσκονται ταυτόχρονα σε έναν αρωματικό δακτύλιο, τότε η επίδραση της μίας ομάδας NCO στην αντιδραστικότητα της άλλης ομάδας NCO είναι συχνά πιο σημαντική. Ωστόσο, όταν δύο ομάδες NCO βρίσκονται σε διαφορετικούς αρωματικούς δακτυλίους στο ίδιο μόριο ή διαχωρίζονται από αλυσίδες υδρογονανθράκων ή αρωματικούς δακτυλίους, η αλληλεπίδραση μεταξύ τους είναι μικρή και μειώνεται με την αύξηση του μήκους της αλυσίδας υδρογονανθράκων ή την αύξηση του αριθμού των αρωματικών δακτυλίων.
41. Τύποι ενώσεων ενεργού υδρογόνου και αντιδραστικότητα NCO
A: Αλειφατική NH2> Αρωματική ομάδα Bozui OH> Νερό > Δευτεροταγής OH> Φαινόλη OH> Καρβοξυλική ομάδα > Υποκατεστημένη ουρία > Αμιδο> Καρβαμιδικό. (Εάν η πυκνότητα του ηλεκτρονιακού νέφους του πυρηνόφιλου κέντρου είναι υψηλότερη, η ηλεκτροαρνητικότητα είναι ισχυρότερη και η αντιδραστική δραστικότητα με ισοκυανικό είναι υψηλότερη και η ταχύτητα αντίδρασης είναι ταχύτερη. Διαφορετικά, η δραστικότητα είναι χαμηλή.)
42. Επίδραση των υδροξυλικών ενώσεων στην αντιδραστικότητά τους με ισοκυανικά
Α: Η αντιδραστικότητα των ενώσεων ενεργού υδρογόνου (ROH ή RNH2) σχετίζεται με τις ιδιότητες του R. Όταν το R είναι μια ομάδα που αποσπά ηλεκτρόνια (χαμηλή ηλεκτραρνητικότητα), είναι δύσκολο να μεταφερθούν άτομα υδρογόνου και η αντίδραση μεταξύ των ενώσεων ενεργού υδρογόνου και του NCO είναι πιο δύσκολη. Εάν το R είναι ένας υποκαταστάτης που δίνει ηλεκτρόνια, η αντιδραστικότητα των ενώσεων ενεργού υδρογόνου με το NCO μπορεί να βελτιωθεί.
43. Ποια είναι η χρήση της αντίδρασης ισοκυανικού με νερό;
Α: Είναι μία από τις βασικές αντιδράσεις στην παρασκευή αφρού πολυουρεθάνης. Η μεταξύ τους αντίδραση παράγει πρώτα ένα ασταθές καρβαμικό οξύ, το οποίο στη συνέχεια διασπάται σε CO2 και αμίνες, και εάν το ισοκυανικό είναι σε περίσσεια, η προκύπτουσα αμίνη αντιδρά με το ισοκυανικό για να σχηματίσει ουρία.
44. Κατά την παρασκευή ελαστομερών πολυουρεθάνης, η περιεκτικότητα σε νερό των πολυμερών πολυολών θα πρέπει να ελέγχεται αυστηρά.
Α: Δεν απαιτούνται φυσαλίδες στα ελαστομερή, τις επιστρώσεις και τις ίνες, επομένως η περιεκτικότητα σε νερό στις πρώτες ύλες πρέπει να ελέγχεται αυστηρά, συνήθως λιγότερο από 0,05%.
45. Διαφορές στις καταλυτικές επιδράσεις των καταλυτών αμίνης και κασσιτέρου στις αντιδράσεις ισοκυανικού
Α: Οι καταλύτες τριτοταγούς αμίνης έχουν υψηλή καταλυτική απόδοση για την αντίδραση ισοκυανικού με νερό, ενώ οι καταλύτες κασσιτέρου έχουν υψηλή καταλυτική απόδοση για την αντίδραση ισοκυανικού με υδροξυλομάδα.
46. Γιατί η ρητίνη πολυουρεθάνης μπορεί να θεωρηθεί ως πολυμερές μπλοκ και ποια είναι τα χαρακτηριστικά της δομής της αλυσίδας;
Απάντηση: Επειδή το τμήμα αλυσίδας της ρητίνης πολυουρεθάνης αποτελείται από σκληρά και μαλακά τμήματα, το σκληρό τμήμα αναφέρεται στο τμήμα αλυσίδας που σχηματίζεται από την αντίδραση ισοκυανικού, επεκτατικού αλυσίδας και διασυνδετικού στην κύρια αλυσίδα μορίων πολυουρεθάνης, και αυτές οι ομάδες έχουν μεγαλύτερη ενέργεια συνοχής, μεγαλύτερο όγκο χώρου και μεγαλύτερη ακαμψία. Το μαλακό τμήμα αναφέρεται στην πολυμερική πολυόλη της κύριας αλυσίδας άνθρακα-άνθρακα, η οποία έχει καλή ευκαμψία και είναι ένα εύκαμπτο τμήμα στην κύρια αλυσίδα πολυουρεθάνης.
47. Ποιοι είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν τις ιδιότητες των πολυουρεθανικών υλικών;
Α: Ενέργεια συνοχής ομάδας, δεσμός υδρογόνου, κρυσταλλικότητα, βαθμός διασύνδεσης, μοριακό βάρος, σκληρό τμήμα, μαλακό τμήμα.
48. Ποιες πρώτες ύλες είναι τα μαλακά και σκληρά τμήματα στην κύρια αλυσίδα των υλικών πολυουρεθάνης;
Α: Το μαλακό τμήμα αποτελείται από ολιγομερείς πολυόλες (πολυεστέρα, πολυαιθερικές διόλες, κ.λπ.), και το σκληρό τμήμα αποτελείται από πολυισοκυανικά ή τον συνδυασμό τους με μικρομοριακά επεκτατικά αλυσίδας.
49. Πώς επηρεάζουν τα μαλακά και τα σκληρά τμήματα τις ιδιότητες των υλικών πολυουρεθάνης;
Α: Μαλακό τμήμα: (1) Το μοριακό βάρος του μαλακού τμήματος: υποθέτοντας ότι το μοριακό βάρος της πολυουρεθάνης είναι το ίδιο, εάν το μαλακό τμήμα είναι πολυεστέρας, η αντοχή της πολυουρεθάνης θα αυξηθεί με την αύξηση του μοριακού βάρους της πολυεστερικής διόλης. Εάν το μαλακό τμήμα είναι πολυαιθέρας, η αντοχή της πολυουρεθάνης μειώνεται με την αύξηση του μοριακού βάρους της πολυαιθερικής διόλης, αλλά η επιμήκυνση αυξάνεται. (2) Η κρυσταλλικότητα του μαλακού τμήματος: Έχει μεγαλύτερη συμβολή στην κρυσταλλικότητα του γραμμικού τμήματος αλυσίδας πολυουρεθάνης. Γενικά, η κρυστάλλωση είναι ευεργετική για τη βελτίωση της απόδοσης των προϊόντων πολυουρεθάνης, αλλά μερικές φορές η κρυστάλλωση μειώνει την ευκαμψία του υλικού σε χαμηλή θερμοκρασία και το κρυσταλλικό πολυμερές είναι συχνά αδιαφανές.
Σκληρό τμήμα: Το τμήμα της σκληρής αλυσίδας συνήθως επηρεάζει τη θερμοκρασία μαλάκυνσης και τήξης και τις ιδιότητες υψηλής θερμοκρασίας του πολυμερούς. Οι πολυουρεθάνες που παρασκευάζονται από αρωματικά ισοκυανικά περιέχουν άκαμπτους αρωματικούς δακτυλίους, επομένως η αντοχή του πολυμερούς στο σκληρό τμήμα αυξάνεται και η αντοχή του υλικού είναι γενικά μεγαλύτερη από αυτή των αλειφατικών ισοκυανικών πολυουρεθάνων, αλλά η αντοχή στην υπεριώδη υποβάθμιση είναι κακή και είναι εύκολο να κιτρινίσει. Οι αλειφατικές πολυουρεθάνες δεν κιτρινίζουν.
50. Ταξινόμηση αφρού πολυουρεθάνης
Α: (1) σκληρός αφρός και μαλακός αφρός, (2) αφρός υψηλής και χαμηλής πυκνότητας, (3) αφρός τύπου πολυεστέρα, αφρός τύπου πολυαιθέρα, (4) αφρός τύπου TDI, αφρός τύπου MDI, (5) αφρός πολυουρεθάνης και αφρός πολυισοκυανουρικού, (6) παραγωγή με μέθοδο ενός σταδίου και μέθοδο προπολυμερισμού, συνεχής μέθοδος και διακοπτόμενη παραγωγή, (8) αφρός μπλοκ και χυτευμένος αφρός.
51. Βασικές αντιδράσεις στην παρασκευή αφρού
Α: Αναφέρεται στην αντίδραση του -NCO με -OH, -NH2 και H2O, και όταν αντιδρά με πολυόλες, η "αντίδραση πηκτής" στη διαδικασία αφρισμού αναφέρεται γενικά στην αντίδραση σχηματισμού καρβαμικού. Επειδή η πρώτη ύλη αφρού χρησιμοποιεί πολυλειτουργικές πρώτες ύλες, λαμβάνεται ένα διασυνδεδεμένο δίκτυο, το οποίο επιτρέπει στο σύστημα αφρισμού να πηκτωματοποιείται γρήγορα.
Η αντίδραση αφρισμού λαμβάνει χώρα στο σύστημα αφρισμού με την παρουσία νερού. Η λεγόμενη «αντίδραση αφρισμού» αναφέρεται γενικά στην αντίδραση νερού και ισοκυανικού για την παραγωγή υποκατεστημένης ουρίας και την απελευθέρωση CO2.
52. Μηχανισμός πυρήνωσης φυσαλίδων
Η πρώτη ύλη αντιδρά σε υγρό ή εξαρτάται από τη θερμοκρασία που παράγεται από την αντίδραση για να παράγει μια αέρια ουσία και να εξατμίσει το αέριο. Με την πρόοδο της αντίδρασης και την παραγωγή μεγάλης ποσότητας θερμότητας αντίδρασης, η ποσότητα των αέριων ουσιών και η εξάτμιση αυξάνονται συνεχώς. Όταν η συγκέντρωση του αερίου αυξάνεται πέρα από τη συγκέντρωση κορεσμού, αρχίζει να σχηματίζεται μια παρατεταμένη φυσαλίδα στη φάση του διαλύματος και ανεβαίνει.
53. Ο ρόλος του σταθεροποιητή αφρού στην παρασκευή αφρού πολυουρεθάνης
Α: Έχει το φαινόμενο γαλακτωματοποίησης, έτσι ώστε να ενισχύεται η αμοιβαία διαλυτότητα μεταξύ των συστατικών του αφρώδους υλικού. Μετά την προσθήκη επιφανειοδραστικής ουσίας σιλικόνης, επειδή μειώνει σημαντικά την επιφανειακή τάση γ του υγρού, μειώνεται η αυξημένη ελεύθερη ενέργεια που απαιτείται για τη διασπορά αερίου, έτσι ώστε ο αέρας που διασπείρεται στην πρώτη ύλη να είναι πιο πιθανό να σχηματίσει πυρήνες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάμειξης, γεγονός που συμβάλλει στην παραγωγή μικρών φυσαλίδων και βελτιώνει τη σταθερότητα του αφρού.
54. Μηχανισμός σταθερότητας αφρού
Α: Η προσθήκη κατάλληλων επιφανειοδραστικών ουσιών ευνοεί τον σχηματισμό λεπτής διασποράς φυσαλίδων.
55. Μηχανισμός σχηματισμού αφρού ανοιχτών κυψελών και αφρού κλειστών κυψελών
Α: Ο μηχανισμός σχηματισμού αφρού ανοιχτών κυψελών: Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν υπάρχει μεγάλη πίεση στη φυσαλίδα, η αντοχή του τοιχώματος της φυσαλίδας που σχηματίζεται από την αντίδραση πηκτής δεν είναι υψηλή και η μεμβράνη τοιχώματος δεν μπορεί να αντέξει το τέντωμα που προκαλείται από την αυξανόμενη πίεση αερίου, η μεμβράνη τοιχώματος φυσαλίδας τραβιέται και το αέριο διαφεύγει από τη ρήξη, σχηματίζοντας τον αφρό ανοιχτών κυψελών.
Μηχανισμός σχηματισμού αφρού κλειστών κυψελών: Για το σύστημα σκληρών φυσαλίδων, λόγω της αντίδρασης πολυαιθερικών πολυολών με πολυλειτουργικό και χαμηλό μοριακό βάρος με πολυισοκυανικό, η ταχύτητα γέλης είναι σχετικά γρήγορη και το αέριο στη φυσαλίδα δεν μπορεί να σπάσει το τοίχωμα της φυσαλίδας, σχηματίζοντας έτσι τον αφρό κλειστών κυψελών.
56. Μηχανισμός αφρισμού φυσικού και χημικού αφριστικού παράγοντα
Α: Φυσικό διογκωτικό μέσο: Το φυσικό διογκωτικό μέσο είναι οι πόροι αφρού που σχηματίζονται μέσω της αλλαγής της φυσικής μορφής μιας συγκεκριμένης ουσίας, δηλαδή μέσω της διαστολής του συμπιεσμένου αερίου, της εξάτμισης του υγρού ή της διάλυσης του στερεού.
Χημικά διογκωτικά μέσα: Τα χημικά διογκωτικά μέσα είναι ενώσεις που, όταν αποσυντίθενται με θερμότητα, απελευθερώνουν αέρια όπως διοξείδιο του άνθρακα και άζωτο και σχηματίζουν λεπτούς πόρους στη σύνθεση του πολυμερούς.
57. Μέθοδος παρασκευής μαλακού αφρού πολυουρεθάνης
Α: Μέθοδος ενός σταδίου και μέθοδος προπολυμερούς
Μέθοδος προπολυμερούς: δηλαδή, η αντίδραση πολυαιθερικής πολυόλης και περίσσειας TDI μετατρέπεται σε ένα προπολυμερές που περιέχει ελεύθερη ομάδα NCO και στη συνέχεια αναμειγνύεται με νερό, καταλύτη, σταθεροποιητή κ.λπ., για να δημιουργηθεί αφρός. Μέθοδος ενός βήματος: Μια ποικιλία πρώτων υλών αναμειγνύεται απευθείας στην κεφαλή ανάμειξης μέσω υπολογισμού και κατασκευάζεται ένα βήμα από αφρό, ο οποίος μπορεί να χωριστεί σε συνεχή και διαλείπουσα.
58. Χαρακτηριστικά οριζόντιας και κάθετης αφροποίησης
Μέθοδος ισορροπημένης πλάκας πίεσης: χαρακτηρίζεται από τη χρήση άνω χαρτιού και άνω πλάκας καλύμματος. Μέθοδος αυλάκωσης υπερχείλισης: χαρακτηρίζεται από τη χρήση αυλάκωσης υπερχείλισης και πλάκας προσγείωσης μεταφορικού ιμάντα.
Χαρακτηριστικά κάθετου αφρισμού: μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια μικρή ροή για να αποκτήσετε μια μεγάλη διατομή μπλοκ αφρού και συνήθως χρησιμοποιείτε μια οριζόντια μηχανή αφρισμού για να αποκτήσετε την ίδια διατομή του μπλοκ, η στάθμη ροής είναι 3 έως 5 φορές μεγαλύτερη από την κάθετη αφροποίηση. Λόγω της μεγάλης διατομής του μπλοκ αφρού, δεν υπάρχει άνω και κάτω δέρμα και το δέρμα της άκρης είναι επίσης λεπτό, επομένως η απώλεια κοπής μειώνεται σημαντικά. Ο εξοπλισμός καλύπτει μια μικρή περιοχή, το ύψος της εγκατάστασης είναι περίπου 12 ~ 13 μέτρα και το κόστος επένδυσης της εγκατάστασης και του εξοπλισμού είναι χαμηλότερο από αυτό της οριζόντιας διαδικασίας αφρισμού. Είναι εύκολο να αντικατασταθεί η χοάνη και το μοντέλο για την παραγωγή κυλινδρικών ή ορθογώνιων σωμάτων αφρού, ειδικά στρογγυλών τεμαχίων αφρού για περιστροφική κοπή.
59. Βασικά σημεία επιλογής πρώτης ύλης για την παρασκευή μαλακού αφρού
Α: Πολυόλη: Πολυαιθερική πολυόλη για συνηθισμένο αφρό μπλοκ, μοριακό βάρος γενικά 3000 ~ 4000, κυρίως πολυαιθερική τριόλη. Πολυαιθερική τριόλη με μοριακό βάρος 4500 ~ 6000 χρησιμοποιείται για αφρό υψηλής ανθεκτικότητας. Με την αύξηση του μοριακού βάρους, η αντοχή σε εφελκυσμό, η επιμήκυνση και η ανθεκτικότητα του αφρού αυξάνονται. Η αντιδραστικότητα παρόμοιων πολυαιθέρων μειώνεται. Με την αύξηση του λειτουργικού βαθμού του πολυαιθέρα, η αντίδραση επιταχύνεται σχετικά, ο βαθμός διασύνδεσης της πολυουρεθάνης αυξάνεται, η σκληρότητα του αφρού αυξάνεται και η επιμήκυνση μειώνεται. Ισοκυανικό: Η ισοκυανική πρώτη ύλη του μαλακού αφρού πολυουρεθάνης είναι κυρίως διισοκυανικό τολουόλιο (TDI-80). Η σχετικά χαμηλή δραστικότητα του TDI-65 χρησιμοποιείται μόνο για αφρό πολυουρεθάνης πολυεστέρα ή ειδικό αφρό πολυαιθέρα. Καταλύτης: Τα καταλυτικά οφέλη του αφρισμού μαλακού αφρού χύμα μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: η μία είναι οι οργανομεταλλικές ενώσεις, με το καπρυλικό κασσίτερο να είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο. Ένας άλλος τύπος είναι οι τριτοταγείς αμίνες, που χρησιμοποιούνται συνήθως ως διμεθυλαμινοαιθυλαιθέρες. Σταθεροποιητής αφρού: Στον αφρό πολυεστέρα πολυουρεθάνης, χρησιμοποιούνται κυρίως επιφανειοδραστικές ουσίες εκτός πυριτίου, και στον αφρό πολυαιθέρα, χρησιμοποιείται κυρίως συμπολυμερές ολεφίνης με οξείδωση οργανοπυριτίου. Αφριστικό μέσο: Γενικά, χρησιμοποιείται μόνο νερό ως αφριστικό μέσο όταν η πυκνότητα των φυσαλίδων μαλακού μπλοκ πολυουρεθάνης είναι μεγαλύτερη από 21 kg ανά κυβικό μέτρο. Ενώσεις χαμηλού σημείου βρασμού, όπως το μεθυλενοχλωρίδιο (MC), χρησιμοποιούνται ως βοηθητικά διογκωτικά μέσα μόνο σε σκευάσματα χαμηλής πυκνότητας.
60. Επίδραση των περιβαλλοντικών συνθηκών στις φυσικές ιδιότητες των αφρωδών πλακών
Α: Η επίδραση της θερμοκρασίας: η αντίδραση αφρισμού της πολυουρεθάνης επιταχύνεται καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία του υλικού, γεγονός που προκαλεί τον κίνδυνο εγκαύματος στον πυρήνα και πυρκαγιάς σε ευαίσθητες συνθέσεις. Η επίδραση της υγρασίας του αέρα: Με την αύξηση της υγρασίας, λόγω της αντίδρασης της ισοκυανικής ομάδας στον αφρό με το νερό στον αέρα, η σκληρότητα του αφρού μειώνεται και η επιμήκυνση αυξάνεται. Η αντοχή σε εφελκυσμό του αφρού αυξάνεται με την αύξηση της ομάδας ουρίας. Η επίδραση της ατμοσφαιρικής πίεσης: Για τον ίδιο τύπο, όταν αφρίζεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο, η πυκνότητα μειώνεται σημαντικά.
61. Η κύρια διαφορά μεταξύ του συστήματος πρώτων υλών που χρησιμοποιείται για τον ψυχρά χυτευμένο μαλακό αφρό και τον θερμά χυτευμένο αφρό
Α: Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στη χύτευση με ψυχρή σκλήρυνση έχουν υψηλή αντιδραστικότητα και δεν υπάρχει ανάγκη για εξωτερική θέρμανση κατά τη σκλήρυνση, βασιζόμενες στη θερμότητα που παράγεται από το σύστημα, η αντίδραση σκλήρυνσης μπορεί ουσιαστικά να ολοκληρωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα και το καλούπι μπορεί να απελευθερωθεί μέσα σε λίγα λεπτά μετά την έγχυση των πρώτων υλών. Η αντιδραστικότητα των πρώτων υλών του αφρού χύτευσης με θερμή σκλήρυνση είναι χαμηλή και το μείγμα αντίδρασης πρέπει να θερμανθεί μαζί με το καλούπι μετά τον αφρισμό στο καλούπι και το προϊόν αφρού μπορεί να απελευθερωθεί αφού ωριμάσει πλήρως στο κανάλι ψησίματος.
62. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του μαλακού αφρού ψυχρής χύτευσης σε σύγκριση με τον αφρό θερμής χύτευσης;
Α: ① Η διαδικασία παραγωγής δεν απαιτεί εξωτερική θερμότητα, μπορεί να εξοικονομήσει πολλή θερμότητα. ② Υψηλός συντελεστής χαλάρωσης (λόγος πτυσσόμενου σχήματος), καλή απόδοση άνεσης. ③ Υψηλός ρυθμός ανάκαμψης. ④ Ο αφρός χωρίς επιβραδυντικό φλόγας έχει επίσης ορισμένες ιδιότητες επιβράδυνσης φλόγας. ⑤ Σύντομος κύκλος παραγωγής, μπορεί να εξοικονομήσει μούχλα, εξοικονομώντας κόστος.
63. Χαρακτηριστικά και χρήσεις μαλακής και σκληρής φυσαλίδας αντίστοιχα
Α: Χαρακτηριστικά των μαλακών φυσαλίδων: Η κυτταρική δομή των μαλακών φυσαλίδων πολυουρεθάνης είναι ως επί το πλείστον ανοιχτή. Γενικά, έχει χαμηλή πυκνότητα, καλή ελαστική ανάκτηση, ηχοαπορρόφηση, διαπερατότητα αέρα, διατήρηση θερμότητας και άλλες ιδιότητες. Χρήσεις: Χρησιμοποιείται κυρίως για έπιπλα, υλικά μαξιλαριών, υλικά μαξιλαριών καθισμάτων οχημάτων, μια ποικιλία από μαλακά υλικά επένδυσης με πολυστρωματικά υλικά, βιομηχανικό και αστικό μαλακό αφρό, χρησιμοποιείται επίσης ως υλικά φίλτρων, ηχομονωτικά υλικά, ανθεκτικά σε κραδασμούς υλικά, διακοσμητικά υλικά, υλικά συσκευασίας και θερμομονωτικά υλικά.
Χαρακτηριστικά του άκαμπτου αφρού: ο αφρός πολυουρεθάνης έχει ελαφρύ βάρος, υψηλή ειδική αντοχή και καλή διαστατική σταθερότητα. Η απόδοση θερμομόνωσης του άκαμπτου αφρού πολυουρεθάνης είναι ανώτερη. Ισχυρή συγκολλητική δύναμη. Καλή απόδοση γήρανσης, μεγάλη αδιαβατική διάρκεια ζωής. Το μείγμα αντίδρασης έχει καλή ρευστότητα και μπορεί να γεμίσει ομαλά την κοιλότητα ή τον χώρο σύνθετου σχήματος. Η πρώτη ύλη της παραγωγής σκληρού αφρού πολυουρεθάνης έχει υψηλή αντιδραστικότητα, μπορεί να επιτύχει ταχεία σκλήρυνση και μπορεί να επιτύχει υψηλή απόδοση και μαζική παραγωγή στο εργοστάσιο.
Χρήσεις: Χρησιμοποιείται ως μονωτικό υλικό για ψυγεία, καταψύκτες, ψυκτικά δοχεία, ψυκτικές αποθήκες, μόνωση αγωγών πετρελαίου και ζεστού νερού, μόνωση τοίχων και στεγών κτιρίων, μονωτική πλάκα σάντουιτς κ.λπ.
64. Βασικά σημεία σχεδιασμού φόρμουλας σκληρής φυσαλίδας
Α: Πολυόλες: Οι πολυαιθερικές πολυόλες που χρησιμοποιούνται για συνθέσεις σκληρού αφρού είναι γενικά πολυόλες πολυπροπυλενοξειδίου υψηλής ενέργειας, υψηλής υδροξυλικής αξίας (χαμηλού μοριακού βάρους). Ισοκυανικό: Προς το παρόν, το ισοκυανικό που χρησιμοποιείται για σκληρές φυσαλίδες είναι κυρίως πολυμεθυλενοπολυφαινυλοπολυισοκυανικό (γενικά γνωστό ως PAPI), δηλαδή ακατέργαστο MDI και πολυμερισμένο MDI. Μέσα φουσκώματος :(1) Παράγοντας φουσκώματος CFC (2) Παράγοντας φουσκώματος HCFC και HFC (3) Παράγοντας φουσκώματος πεντανίου (4) νερό. Σταθεροποιητής αφρού: Ο σταθεροποιητής αφρού που χρησιμοποιείται για τη σύνθεση άκαμπτου αφρού πολυουρεθάνης είναι γενικά ένα μπλοκ πολυμερούς πολυδιμεθυλοσιλοξανίου και πολυοξολεφίνης. Προς το παρόν, οι περισσότεροι σταθεροποιητές αφρού είναι κυρίως τύπου Si-C. Καταλύτης: Ο καταλύτης της σύνθεσης σκληρών φυσαλίδων είναι κυρίως τριτοταγής αμίνη και ο οργανοκασσιτερικός καταλύτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ειδικές περιπτώσεις. Άλλα πρόσθετα: Σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τις ανάγκες των διαφορετικών χρήσεων των προϊόντων άκαμπτου αφρού πολυουρεθάνης, μπορούν να προστεθούν στον τύπο επιβραδυντικά φλόγας, παράγοντες ανοίγματος, αναστολείς καπνού, παράγοντες αντιγήρανσης, παράγοντες κατά της μούχλας, παράγοντες σκλήρυνσης και άλλα πρόσθετα.
65. Αρχή παρασκευής αφρού χύτευσης ολόκληρου δέρματος
Α: Ο αφρός integral skin (ISF), επίσης γνωστός ως αφρός self skinning (αφρός self skinning), είναι ένας πλαστικός αφρός που παράγει το δικό του πυκνό δέρμα κατά τη στιγμή της κατασκευής.
66. Χαρακτηριστικά και χρήσεις μικροπορωδών ελαστομερών πολυουρεθάνης
Α: Χαρακτηριστικά: Το ελαστομερές πολυουρεθάνης είναι ένα μπλοκ πολυμερούς, που γενικά αποτελείται από ολιγομερές πολυόλης, εύκαμπτο μαλακό τμήμα μακράς αλυσίδας, διισοκυανικό και επεκτατικό αλυσίδας για να σχηματίσει ένα σκληρό τμήμα, ένα σκληρό τμήμα και ένα μαλακό τμήμα εναλλασσόμενης διάταξης, σχηματίζοντας μια επαναλαμβανόμενη δομική μονάδα. Εκτός από το ότι περιέχει ομάδες εστέρα αμμωνίας, η πολυουρεθάνη μπορεί να σχηματίσει δεσμούς υδρογόνου εντός και μεταξύ των μορίων, και τα μαλακά και σκληρά τμήματα μπορούν να σχηματίσουν περιοχές μικροφάσεων και να προκαλέσουν διαχωρισμό μικροφάσεων.
67. Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά απόδοσης των ελαστομερών πολυουρεθάνης;
Α: Χαρακτηριστικά απόδοσης: 1, υψηλή αντοχή και ελαστικότητα, μπορεί να διατηρηθεί σε ένα ευρύ φάσμα σκληρότητας (Shaw A10 ~ Shaw D75) για να διατηρηθεί υψηλή ελαστικότητα. Γενικά, η απαιτούμενη χαμηλή σκληρότητα μπορεί να επιτευχθεί χωρίς πλαστικοποιητή, επομένως δεν υπάρχει πρόβλημα που προκαλείται από τη μετανάστευση του πλαστικοποιητή. 2, υπό την ίδια σκληρότητα, υψηλότερη φέρουσα ικανότητα από άλλα ελαστομερή. 3, εξαιρετική αντοχή στη φθορά, η αντοχή της στη φθορά είναι 2 έως 10 φορές μεγαλύτερη από αυτή του φυσικού καουτσούκ. 4. Εξαιρετική αντοχή σε λάδια και χημικά. Ανθεκτικό στην ακτινοβολία αρωματικής πολυουρεθάνης. Εξαιρετική αντοχή στο οξυγόνο και το όζον. 5, υψηλή αντοχή σε κρούση, καλή αντοχή στην κόπωση και αντοχή σε κρούσεις, κατάλληλη για εφαρμογές κάμψης υψηλής συχνότητας. 6, καλή ευελιξία σε χαμηλές θερμοκρασίες. 7, η συνηθισμένη πολυουρεθάνη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω από 100 ℃, αλλά η χρήση ειδικού τύπου μπορεί να αντέξει υψηλή θερμοκρασία 140 ℃. 8, το κόστος χύτευσης και επεξεργασίας είναι σχετικά χαμηλό.
68. Τα ελαστομερή πολυουρεθάνης ταξινομούνται ανάλογα με τις πολυόλες, τα ισοκυανικά, τις διαδικασίες κατασκευής κ.λπ.
Α: 1. Σύμφωνα με την πρώτη ύλη της ολιγομερούς πολυόλης, τα ελαστομερή πολυουρεθάνης μπορούν να χωριστούν σε πολυεστερικό τύπο, πολυαιθερικό τύπο, πολυολεφινικό τύπο, πολυανθρακικό τύπο κ.λπ. Ο πολυαιθερικός τύπος μπορεί να χωριστεί σε πολυτετραϋδροφουρανικό τύπο και πολυπροπυλενικό οξείδιο ανάλογα με τις συγκεκριμένες ποικιλίες. 2. Σύμφωνα με τη διαφορά του διισοκυανικού, μπορεί να χωριστεί σε αλειφατικά και αρωματικά ελαστομερή και να υποδιαιρεθεί σε TDI τύπο, MDI τύπο, IPDI τύπο, NDI τύπο και άλλους τύπους. Από τη διαδικασία κατασκευής, τα ελαστομερή πολυουρεθάνης παραδοσιακά χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: χυτευόμενο τύπο (CPU), θερμοπλαστικό (TPU) και ανάμειξη τύπου (MPU).
69. Ποιοι είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν τις ιδιότητες των ελαστομερών πολυουρεθάνης από την άποψη της μοριακής δομής;
Α: Από την άποψη της μοριακής δομής, το ελαστομερές πολυουρεθάνης είναι ένα μπλοκ πολυμερούς, που γενικά αποτελείται από ολιγομερείς πολυόλες, εύκαμπτο μαλακό τμήμα μακράς αλυσίδας, διισοκυανικό και επεκτατικό αλυσίδας για να σχηματίσει ένα σκληρό τμήμα, ένα σκληρό τμήμα και ένα μαλακό τμήμα εναλλασσόμενης διάταξης, σχηματίζοντας μια επαναλαμβανόμενη δομική μονάδα. Εκτός από το ότι περιέχει ομάδες εστέρα αμμωνίας, η πολυουρεθάνη μπορεί να σχηματίσει δεσμούς υδρογόνου εντός και μεταξύ των μορίων, και τα μαλακά και σκληρά τμήματα μπορούν να σχηματίσουν περιοχές μικροφάσεων και να προκαλέσουν διαχωρισμό μικροφάσεων. Αυτά τα δομικά χαρακτηριστικά καθιστούν τα ελαστομερή πολυουρεθάνης εξαιρετική αντοχή στη φθορά και σκληρότητα, γνωστά ως "ανθεκτικό στη φθορά καουτσούκ".
70. Διαφορά απόδοσης μεταξύ ελαστομερών τύπου συνηθισμένου πολυεστέρα και ελαστομερών τύπου αιθέρα πολυτετραϋδροφουρανίου
Α: Τα μόρια πολυεστέρα περιέχουν περισσότερες πολικές εστερικές ομάδες (-COO-), οι οποίες μπορούν να σχηματίσουν ισχυρούς ενδομοριακούς δεσμούς υδρογόνου, επομένως η πολυεστερική πολυουρεθάνη έχει υψηλή αντοχή, αντοχή στη φθορά και αντοχή στο λάδι.
Το ελαστομερές που παρασκευάζεται από πολυαιθερικές πολυόλες έχει καλή σταθερότητα υδρόλυσης, αντοχή στις καιρικές συνθήκες, ευκαμψία σε χαμηλές θερμοκρασίες και αντοχή στη μούχλα. Πηγή άρθρου/Έρευνα για τη μάθηση πολυμερών
Ώρα δημοσίευσης: 17 Ιανουαρίου 2024